عنوان: صادرات جنین مصنوعی به کشورهای غیر اسلامی از منظر فریقین
نویسندگان
سید هدایتالله میرسالاری
دانشآموخته سطح چهار، فقه و اصول، حوزه علمیه قم؛ استاد سطوح عالی حوزه علمیه، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، قم، ایران،
حامد میرزاخان
دانشآموخته سطح چهار، فقه و اصول، حوزه علمیه قم؛ مدیر کارگروه فقه روانشناسی، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، قم، ایران.
چکیده
یکی از روشهای درمان ناباروری، اهداء و دریافت جنین است. با توجه به گسترش این شیوه، مسئله صادرات جنینهای فریزشدهی متعلق به زوجین مسلمان به کشورهای غیرمسلمان یا اهدای آن به افراد غیرمسلمان مطرح شده است. هدف این پژوهش، بررسی جایگاه فقهی این موضوع از منظر فقهای شیعه و سنی (فریقین) است. روش تحقیق، تحلیل کتابخانهای منابع فقهی و بررسی آرای فقها دربارهی حضانت و مسئلهی سلطهی غیرمسلمان بر مسلمان میباشد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که فقهای فریقین، بر پایهی معیارهای مشابه، اهدای جنین به غیرمسلمان یا انتقال آن به کشورهای غیرمسلمان را جایز نمیدانند و این حکم در امتداد قاعدهی فقهی ممنوعیت حضانت کودک مسلمان توسط غیرمسلمان قابل تبیین است. هرچند برخی از فقهای اهلسنت در مواردی که سرپرستی کودک بر عهدهی زن باشد، مسلمان بودن وی را شرط نمیدانند، اما در مجموع تفاوت قابلتوجهی میان دیدگاههای فقه شیعه و سنی در این مسئله مشاهده نمیشود. نتایج این مطالعه میتواند به سیاستگذاری در حوزهی درمان ناباروری و تدوین ضوابط فقهی مرتبط با انتقال و اهدای جنین کمک کند
برای دریافت اصل مقاله وارد لینک شوید
