موضوع:
اندیشۀ مهدویت در متصوفۀ غرب آفریقا (تیجانیه، مریدیه، عثمانیه)
نویسندگان
علی اکبر کهندانی
دانشجوی دکتری، رشته علوم سیاسی، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، پژوهشگر كلام و مذاهب اسلامي مؤسسة آموزش عالي ائمّه اطهار(ع).
سیدمحمد احمدی
دانشآموخته دکتری مذاهب کلامی، رشته مذاهب اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم.
چکیده
تعامل و مواجهه با تصوف از سوی مذاهب اسلامی، نوعاً انفعالی و با دید منفی صورتگرفته است. درحالیکه تصوف در نگاه راهبردی، بستر و فرصتی برای گسترش تشیّع و مبارزه با افراطگرایی است. تصوف در آفریقا از گستردگی بسیاری در تمام ابعاد، اعم از کمی (تعداد پیروان) و کیفی (فعالیت در عرصه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی) برخوردار است. در این میان سه جریان تیجانیه، مریدیه و عثمانیه در آفریقای معاصر بیشترین تأثیرگذاری را داشته و دارند. موعودگرایی بهعنوان فصل مشترک ادیان ابراهیمی که مدل اسلامی آن مهدویت و اعتقاد به حضرت مهدی(عج) است را میبایست نقطۀ مهمی در جهت همگرایی تشیّع با گروههای تصوف دانست. ازاینرو، پژوهش حاضر با بهرهگیری از روش توصیفي ـ تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانهای به دنبال پاسخ به این پرسش است که ویژگیهای موعود مورد نظر و مختصات اندیشۀ مهدویت در متصوفۀ غرب آفریقا چیست؟ یافتهها نشان داد که مهدویت در جریان تیجانیه و عثمانیه قرابت بیشتری با تشیّع دارد و در مقابل، مهدویت در مریدیه، دستخوش تحریفات بسیاری شده است.
برای دریافت اصل مقاله وارد لینک شوید.
